Fietsen in de Verenigde Staten en Mexico

Home
Oost > West 1 / 2 / 3
West > Oost 1 / 2
Informatie
Andere fietsreizen

Fietsen in de Verenigde Staten en Mexico
Van New York naar Guadalajara
Van Los Angeles naar New York

Van Yellowstone NP naar New York City

16 juni 1996 / 102 km / Wapiti, Wy.

We rijden Yellowstone Nationaal Park uit in oostelijke richting via een prachtige route. Eerst gaat het langs Yellowstone Lake en dan via een gravelweg de pas over. Er volgt een lange afdaling naar Wapiti langs een snelstromende rivier. De laatste 40 km. hebben we tegenwind.

17 juni 1996 / 120 km / Greybull, Wy.

Naar Cody gaat het nog naar beneden en met een rugwind fietsen we bijzonder snel. De rivier is inmiddels getemd door de spectaculaire Buffalo Bill Dam. Cody is Buffalo Bill Town, maar we willen doorfietsen en laten de bezienswaardigheden voor wat ze zijn. Het laatste stuk van het dagtraject is saai en er is meer wind. Ons daggemiddelde is 23,2 km/u en dat is voor ons erg snel.

18 juni 1996 / 88 km / Tensleep, Wy.

Na 25 km. komen we op een bijzonder rustige weg. Tensleep geeft een afstand aan, zoals de Indianen die kenden, tien overnachtingen verwijderd van een andere plaats dus. De naam van de camping is ook curieus: Ten Broek. Er lopen paarden los over de camping.

19 juni 1996 / 107 km / Buffalo, Wy.

Het wordt vandaag een tour de force. We gaan naar de hoogste pas in onze fietsreis, de Powder River Pass, die 2900 meter hoog is. Na een heel fraaie route komen we daar om half 3 aan, na 47 km. onafgebroken klimmen. We hebben dan 1700 meter geklommen. Boven is het behoorlijk fris. We vergissen ons als we denken dat we hierna alleen maar naar beneden gaan. Het gaat nog aardig op en neer. Om 6 uur komen we uiteindelijk aan op de KOA-camping in Buffalo.

20 juni 1996 / 111 km / Gillette, Wy.

De camping biedt een all-you-can-eat pancakes ontbijt aan voor 2,5 dollar. Dat moet je niet tegen ons zeggen. Wij eten er resp. 7 en 9 stuks. We rijden over de snelweg, de I-90 en dat is vrij saai. Als we stoppen op een picknickplaats, wordt ons spontaan een sandwich aangeboden door mensen in

een camper. We hebben inmiddels (na 50 km.) best wel weer trek. We voelen ons met onze fietsen tamelijk nietig vergeleken met de 12 meter lange campers, met daarachter vaak ook nog een gewone auto op sleeptouw.
We overnachten op een camping met weer een vreemde naam, de Crazy Woman Campground.

21 juni 1996 / 83 km / Upton, Wy.

Tot Moorcroft volgen we nog de I-90. Daarna buigen we af naar het zuid-oosten en komen langzamerhand in de Black Hills. Er wordt in deze omgeving steenkool en aardolie gewonnen. We zien lange kolentreinen en ja-knikkers.

22 juni 1996 / 44 km / Newcastle, Wy.

Als we wakker worden, weten we al dat het fout zit, een striemende wind uit de verkeerde richting. We komen niet ver. Gelukkig heeft Newcastle een aardige camping met een overdekt zwembad.

23 juni 1996 / 91 km / Hill City, South-Dakota

Onderweg bezoeken we de Jewel Cave, een druipsteengrot, waar je inkomt door met een lift 65 meter naar beneden de zoeven. Door een mooi landschap komen we uiteindelijk aan in Hill City op de KOA-camping, die vlak bij Mount Rushmore ligt. Vanaf daar gaan we 's avonds met zo'n typisch Amerikaanse schoolbus naar het monument. Dat wordt langzaamaan verlicht, de vlag wordt gehesen en de nationale hymne klinkt. De bezoekers worden getrakteerd op enige patriottische peptalk.

24 en 25 juni 1996 / 71 km / Rapid City, SD.

We verbreken ons vorige pancakes record. Deze keer eten we er 10. Eerst komen we bij daglicht nog langs Mount Rushmore. Je kunt vanaf een bepaald punt George Washington vanaf de zijkant zien. We stoppen onderweg ook nog bij de filmlocatie van "Dances with wolves", dat wil zeggen de nederzetting die intact is gelaten. Bij het postkantoor van Rapid City konden we weer een aantal poste restante brieven ophalen. De dag erna blijven we op de camping en doen wat inkopen, waaronder een nieuwe fietsbroek. Het is heet.

26 juni 1996 / 85 km / Wall, SD.

Wall is bekend van Wall Drug, begonnen als een klein winkeltje waar de dorstige reiziger alles wat hij nodig had kon krijgen, maar inmiddels uitgegroeid tot een groot complex van aan elkaar gebouwde winkeltjes, restaurants, bars en musea. Koffie kost nog steeds 5 cent, dezelfde prijs als bij de start en ijswater is gratis. Het is inmiddels 35 gr.C.

27 juni 1996 / 66 km / Cactus Flat, SD.

Na 8 mijl begint de mooie route door het Badlands NP. We stoppen bij elk uitzichtpunt. Aan het eind van de middag, op de camping worden we getrakteerd op een onweersbui.

28 juni 1996 / 103 km / Murdo, SD.

Het grootste deel van de dag rijden we over de parallelweg van de I-90. Het is genadeloos heet. We bezoeken het Pioneer Automuseum, een bijzondere verzameling van oude auto's, landbouwmachines, motorfietsen en zelfs overgeplaatste oude gebouwen. Sommige dingen staan erbij, zoals ze decennia geleden neergezet zijn. Heerlijk pretentieloos, dit museum. We eten buffet in de KFC. Nog steeds is het zeer warm.

29 juni 1996 / 113 km / Oacoma, SD.

30 juni 1996 / 122 km / Mitchell, SD.

Het landschap wordt vlakker en de prairie maakt plaats voor akkers met graan en mais. Mitchell heeft zelfs een maismuseum. De stadscamping van Mitchell is bijzonder fraai.

1 juli 1996 / 113 km / De Smet, SD

We gaan naar het noorden. In De Smet bezoeken we het echte huisje op de prairie, waar schrijfster Laura Ingalls Wilder gewoond heeft. We kamperen op de stadscamping.

2 juli 1996 / 61 km / Oakwood Lake State Park, Minnesota

De wind staat weer eens verkeerd. Het landschap is kaal en geeft dus weinig beschutting tegen de wind. In Arlington lunchen we in een parkje. Bijna elk dorp heeft dat en je kunt er meestal ook kamperen. Het Oakwood Lake State Park is schitterend. En als de wind dan ook nog gaat liggen, kunnen we nog lang genieten van een mooie zonsondergang.

3 juli 1996 / 100 km / Marshall, Mn.

Er volgt weer een lange kale weg en we worden uren lang achtervolgd door een dreigende donkere lucht. Uiteindelijk komen we onvermijdelijk in de regen terecht. We worden aangesproken door Mary Bottelberghe, van Belgische origine. Ze nodigt ons uit bij hen thuis. We doen ons tegoed aan een warme douche en een overvloedig en heerlijk maal. Het gesprek gaat over boerenaangelegenheden.

4 juli 1996 / 142 km / New Ulm, Mn.

Na een heerlijk ontbijt en nog wat foto's van elkaar te hebben gemaakt, nemen we afscheid van de familie Bottelberghe. Terwijl bijna heel Amerika de nationale feestdag viert, fietsen wij vandaag stug door. Als we er bijna denken te zijn, blijkt de brug over de Minnesota River te zijn verdwenen. Aan de andere kant is de camping. Nog 35 km. moeten we daarom verder naar New Ulm. We komen pas om 9 uur 's avonds aan. Veel muggen en geen douche. Het is niet bepaald een feestdag voor ons.

5 juli 1996 / 112 km / Jordan, Mn.

Alweer een lange dag en opnieuw worden we achtervolgd door pech. Een van de achterdragers is gebroken. We kunnen het provisorisch repareren. Een groter probleem is dat één van onze Thermarest matjes "gedelamineerd" is. Er komt een grote bobbel op. De consequentie is dat hij alleen maar te gebruiken is als hij half opgeblazen is. Wég comfort. Aan de levenslange garantie hebben we hier niet veel. Onze Ultralites worden hier nauwelijks verkocht. Pas in Nederland zullen we hem kunnen omruilen voor een nieuwe.

6 juli 1996 / 93 km / St Paul, Mn.

We vinden een aardige route door de tweelingstad Minneapolis-St. Paul. In het oude centrum van St. Paul maken we een extra rondje. Aan het eind van de dag komen we weer eens in de regen terecht.

7 juli 1996 / 123 km / Barron, Wisconsin

In Stillwater op de grens van Wisconsin genieten we van de zon op een terras met uitzicht over de rivier. De weg daarna is opvallend druk met vakantiegangers. Op de Apple River wordt veel aan tubing gedaan. Mensen laten zich in een luchtband de rivier afzakken.

8 juli 1996 / 65 km / Ladysmith, Wi.

Onderweg moeten we schuilen voor een plensbui. Dat doen we onder een afdakje, waar we meteen maar ons eten koken.

9 juli 1996 / 68 km / Prentice, Wi.

Vandaag kunnen we op wonderbaarlijke manier de langstrekkende buien ontwijken. In Prentice gaan we naar een motel, omdat we geen camping kunnen vinden.

10 juli 1996 / 114 km / Pelican Lake, Wi.

11 juli 1996 / 129 km / Iron Mountain, Michigan

We fietsen nu vrijwel steeds door bossen, zodat we van wind niet zo'n last hebben. Van de regen des te meer. We verwennen onszelf met een luxe Best Western Hotel en een buffet diner.

12 juli 1996 / 108 km / Rapid River, Mi.

We willen eigenlijk niet weg uit ons hotel, maar na het ontbijt doen we het toch maar. Al na 6 km. volgt de eerste bui. We houden de hele dag koude voeten, maar het blijft gelukkig bij deze ene bui. Opnieuw slapen we in een motel.

13 juli 1996 / 111 km / Blaney Park, Mi.

In Manistique bezoeken we een fair. We wisten dat Amerikanen voor vrijwel alles de auto gebruiken, o.a. om op de camping je chemisch toilet te legen (daar ga je toch niet mee lopen zeulen, maar dat bevestig je aan de trekhaak; er zitten per slot van rekening wielen aan). Het valt ons vandaag op dat veel begraafplaatsen zo zijn ingericht dat je met de auto langs de graven kunt rijden. En dat doet men dus ook.

14 juli 1996 / 81 km / Strongs, Mi.

We beginnen de dag weer eens met een hotcakes ontbijt. Het grootste deel van de dag volgen we de zogenaamde Hiawatha Trail. We komen een groepje van 3 Amerikaanse fietsers tegen. Het kampeerterrein van National Forest betalen we niet, omdat we geen gepast geld hebben.

15 juli 1996 / 61 km / Sault-Ste. Marie, Mi.

Na een koude ochtendmist breekt later de zon door. Op de camping ten zuiden van Sault Ste. Marie komen we twee Amerikaanse fietsers tegen, Ric en Jane, met wie we uitgebreid ervaringen uitwisselen. Ze gaan een rondje Lake Huron doen, dus gedeeltelijke hetzelfde als wij. Ze wonen in het noorden van Wisconsin. We gaan naar de kapper voor een kleine metamorfose.

16 juli 1996 / 107 km / Thessalon, Ontario

We staan al om half 6 op. Samen met Ric en Jane vertrekken we naar Canada. De grensbrug passeren we in de mist. Later wordt het weer zonnig. We ontbijten met z'n vieren in een hotel in de Canadese zusterstad met dezelfde naam Sault Ste.Marie en gaan daarna onze eigen weg. Het is moeilijk om een geldautomaat te vinden die onze kaart accepteert. De weg nr. 17 is een ramp. Het is vrijwel de enige oost-west-verbinding in Canada en is onderdeel van de Trans-Canada highway. Het is er erg druk en vrachtauto's toeteren ons op een agressieve manier van de weg. Later wordt het wel wat beter, maar door het grotendeels ontbreken van vluchtstroken is het oppassen geblazen.

17 juli 1996 / 87 km / Spragge, Ontario

We fietsen alweer vroeg, om de drukte wat voor te zijn. Voorbij Blind River maken we ommetje rond het meer, waar we picknicken. We staan op de KOA, 5 km. voor Spragge, waar we Ric en Jane weer ontmoeten. Prachtig fietsweer vandaag.

18 juli 1996 / 93 km / Whitefish Falls, Ontario

Eerst rijden we nog een stuk over weg 17. In Massey zien we Ric en Jane weer. Daarna kunnen we een binnenweg naar Espanola nemen en zijn we van het ergste verkeer verlost. We eten een sub in de Subway. We komen nog een man en vrouw tegen die op een tandem met een aanhanger reizen van Boston naar Portland, Wa. Aangekomen op de camping in Whitefish Falls begint het zachtjes te regenen. Maar er is een afdak om onder te koken.

19 juli 1996 / 98 km / Tabermory, Ontario

Na de zware nachtelijke regen is het droog geworden. Ric en Jane bakken pancakes voor ons. In Little Current drinken we koffie en doen we boodschappen. We willen op tijd de veerboot naar Tabermory halen en dankzij een rugwind leggen we 62 km. in twee en een half uur af. Het is een mooie en rustige route. Aan de overkant aangekomen delen we de campingplaats met z'n vieren.

20 juli 1996 / 93 km / Hepworth, Ontario

Bij het opstaan is het koud maar zonnig.We fietsen weer onafhankelijk van elkaar, maar zien elkaar toch meerdere keren op een dag. We zien ook een groepje Canadeze jongens van een paar dagen geleden. Die waren van plan elke dag minstens 150 km. te fietsen. Daar is dus nog niet veel van terechtgekomen. Op de camping is het nogal rumoerig vanwege dronken weekendgangers.

21 juli 1996 / 84 km / Clifford, Ontario

Na een gezamenlijk ontbijt nemen we definitief afscheid van Ric en Jane. Ze nemen een andere route, naar het zuidwesten. We wisselen adressen en faxnummers uit. (Later zouden ze bij ons op bezoek komen in Nederland en wij ben hen). We rijden door aardige dorpjes en zien bloementuinen, wat in de VS haast nooit te zien is. We worden aangehouden door dezelfde persoon waar we gisteren ook al mee gepraat hebben. Hij had in Europa gefietst. We krijgen een pak sinaasappelsap van hem. We kunnen geen camping vinden, maar in Clifford mogen we op het gazon achter een restaurant staan.

22 juli 1996 / 121 km / Cambridge, Ontario

De route door de stad Guelph is niet prettig voor fietsers, maar daarna kunnen we weer rustige wegen vinden. We willen naar de camping bij het African Lion Safaripark bij Cambridge. Na enig omrijden vinden we dat. Het is mooi weer en vrij warm.

23 juli 1996 / 108 km / Niagara Falls, Ontario

We rijden met een bocht om Hamilton heen en via een vrij rustige weg bereiken we tenslotte de Canadese kant van Niagara Falls. In tegenstelling tot de Amerikaanse kant is het hier een waar toeristencircus. Het is moeilijk kiezen uit de vele campings. Na een bezoek aan een tegenvallend Koreaans restaurant fietsen we naar de waterval en zien deze in het avondlicht. Het is er een drukte van belang.

24 juli 1996 / 91 km / Batavia, NY

25 juli 1996 / 120 km / Waterloo, NY

26 juli 1996 / 97 km / Cortland, NY

We overnachten in Cortland op de Country Music Camping, die zijn naam waarmaakt. Er is een grote zaal met optredens van countrybands.

27 juli 1996 / 112 km / Unadilla, NY

We rijden flink door deze dagen. Het einde komt in zicht en zoveel bijzonders zien we niet meer. Toch is de staat New York mooi, met zijn afwisselende landschap van meren, heuvels, bossen en rivieren. We vrezen voor onze banden. We krijgen steeds meer lekke banden. Gisteren zelfs drie en het loopvlak van alle banden is nu vrijwel versleten.

28 juli 1996 / 113 km / Windham, NY

29 juli 1996 / 101 km / Great Barrington, Mass.

Na het oversteken van de Hudson rivier begint de ellende. Veel heuvels en veel regen. We zijn blij met een motel met warm bad en comfortabel bed.

30 juli 1996 / 84 km / Windsor, Conn.

We hebben een omweg genomen door Massachusetts en Connecticut omdat we in Windsor familie willen bezoeken.

31 juli 1996 / 90 km / Woodbury, Conn.

We vertrekken laat, vanwege het uitgebreide ontbijt en de regen. De hele dag achtervolgen buien ons. Ook moet er weer pittig geklommen worden. Voor de camping vinden we het te nat. Het wordt weer een motel, duur maar matig.

1 augustus 1996 / 108 km / White Plains, NY

Ook nu overnachten we in een hotel. Omdat we al in de buurt van de stad zitten, vinden we niet iets goedkoops.

2 augustus1996 / 42 km / Manhatten, NY

We hebben het gehaald. We fietsen via de Broadway Manhatten binnen. We verblijven nog een paar dagen in het appartement waar we 10 maanden geleden onze grote reis begonnen. We doen nog wat inkopen en doen nog wat toeristische bezoekjes. Op 6 augustus vertrekt tenslotte ons vliegtuig.

Home / Oost-west / West-oost / Informatie / Andere fietsreizen