Reisinfo (situatie begin 2000)
Voertuig
Wij reisden met een Renault Trafic 1000D uit 1986 met zelf gebouwde inrichting. In verband met winterse omstandigheden in grote delen van het Midden-Oosten is verwarming aan te bevelen. Wij beschikten over een elektrisch ventilatorkacheltje van 500W en dat was voldoende. Je bent dan wel aangewezen op campings e.d. met stroom. We hadden 1 campinggaz fles bij ons. In Griekenland en Turkije zijn deze 's winters moeilijk of niet om te wisselen. In Turkije zijn gasflessen met dezelfde aansluiting te koop voor circa € 14*. Als die leeg is kun je hem daar omruilen of weggeven. Dieselolie is in Griekenland, Turkije en Israël iets goedkoper dan in Nederland. In Syrië en Jordanië niet meer dan een kwart van de Nederlandse prijs. In Syrië hebben veel pompen, veelal oude met Europese opschriften ("Het kijkglas moet vol zijn!"), geen mechanisme meer om de prijs aan te geven. De pompbediende rekent het dan zelf uit.
We hadden één keer pech met de Renault, namelijk een slepende rem door een defecte handrem. De Renaultgarage in Izmir repareerde dat en bracht ook nieuwe remvoering aan en liet de trommels slijpen. Alles bij elkaar meer dan 2 uur werk en toch was de rekening maar € 65.
Fietsen en kamperen
Onze Giants Expedition zijn van 1995 en gedroegen zich probleemloos. Zelfs lekke banden bleven ons 1000 km lang bespaard. Op zandwegen waren de banden van 35mm eigenlijk te smal, maar lopen met de fiets was niet vaak nodig. Een gestolen bidon konden we Cairo vervangen. De gesloopte verlichting niet. Wel vonden we 2 spiegeltjes in Syrië ter vervanging van de gestolen spiegels. We hadden 6 bidons met ca. 6 liter en nog 2 waterzakken met in totaal 14 liter. Dat is voor een traject van 3 dagen in de wintermaanden ruim voldoende. We gebruikten doorgaans kraanwater, behalve in Dahab. De kookset hadden we niet meegenomen, wel een brander en een pan om water te koken. De tent is een 10 jaar oude VauDe Space3. De binnentent kon niet tegen de klauwen van een hongerige kat.
Auto invoeren
Een carnet de passage is niet verplicht, maar eventueel te overwegen. Het beperkt wel de flexibiliteit in het reisschema, maar vergemakkelijkt de grensformaliteiten en maakt deze goedkoper.
De kosten van verzekering en belasting waren voor Turkije circa € 28, Syrië €220 (10 dagen) en Jordanië € 90. Israël staat doorgaans op de groene kaart.
Visa
Voor Turkije is het visum aan de Griekse grens te regelen. Kost circa € 10.
Voor Syrië is het visum slechts in Nederland te verkrijgen. Dus tijdig aanvragen. Kosten: circa € 65. Begin 2000 was het niet mogelijk om met een Israëlisch stempel in je paspoort naar Syrië te reizen. Onze reis was in omgekeerde richting dus niet mogelijk geweest.
Het Jordaanse visum is bij de grens te krijgen voor circa € 16.
Het Egyptische visum is aan de grens te verkrijgen, maar in Aqaba is het goedkoper en binnen enkele uren te regelen. Circa € 18.
Voor Israël is geen visum nodig. Wel moet departure-tax worden betaald.
Internet
In Griekenland en Turkije zijn vrij veel internetcafés. Die zijn soms verrassend goed en goedkoop. In Syrië zijn geen internetcafés. In Jordanië spaarzaam en tamelijk duur. In Egypte zijn internetcafés in Cairo goed, maar duur en elders redelijk tot slecht en weinig goedkoper. Het probleem zit in de telefoonverbindingen. In Israël hebben we in Eilat en Jeruzalem internetcafés bezocht en die waren goed, maar vrij duur.
Gsm
Gsm werkt niet in Syrië, maar overal elders in de steden wel. Het is moeilijk om tevoren inzicht in de kosten te krijgen.
Betalen
Creditcards gebruikten we voor hotels en brandstof in Italië, Griekenland en Turkije. Ook de veerboten betaalden we hiermee. Geldautomaten tref je aan in alle landen behalve Syrië en Jordanië (in grote steden schijnen ze in Jordanië wel te zijn). Voor Syrië heb je gewoon dollars of euro's nodig om te wisselen bij de overheidskantoren. In Jordanië is dat ook het gemakkelijkst, maar soms zijn er wisselkantoren die tegen een schappelijk tarief dinars uitkeren op je creditcard, bijv. in Petra. Dollars zijn altijd handig bij grenspassages en voor het geval alle andere betaalmogelijkheden zijn uitgeput.
Veerboten
Van Italië naar Griekenland kozen we voor Superfast Ferries (Bari-Patras), maar we werden vervoerd met een schip van Strintzis. De informatie over overnachten in je camper op het dek is niet helder. Op sommige boten kan het in de zomermaanden. Op onze vraag of het nu ook kon was het antwoord nee, maar op de terugweg vroeg een medewerker of we in de camper gingen overnachten en kon het kennelijk wel. Wij betaalden voor een open retour met binnenhut ongeveer € 420.
Op de veerboot van Poseidon Lines, van Haifa naar Piraeus, overnachtten we wel in de camper, evenals vele anderen. Toen we er echter telefonisch naar vroegen bij het kantoor in Haifa kon het niet. We wisten echter dat anderen al hadden geboekt voor "kamperen" op het dek. Toen was het een "vergissing", maar wij vermoeden dat ze liever een hut wilden boeken. Deze veerboot, die er met twee tussenstops bijna drie dagen over doet, kostte ons € 475 enkele reis.
Reisafstand
Circa 10500 km met de camper (route Duitsland, Oostenrijk, Italië, Griekenland, Turkse kust, Syrië, Jordanië, Israël, Griekenland, Italië, Oostenrijk, Duitsland), 1000 km per fiets, 250 km per trein en 1500 km per bus (alles in Egypte).
Het weer
Het schijnt begin 2000 vrij slecht geweest te zijn vergeleken met andere jaren. De temperaturen boven de 18 graden en de zon begonnen voor ons pas in Zuid-Jordanië. In Griekenland, Turkije en Syrië was het uitzonderlijk koud met vrijwel elke nacht vorst en overdag vaak regen of sneeuw. In Fetiye in Zuid-Turkije hadden we twee lekkere dagen die als uitzondering de regel bevestigden.
Overnachtingen
Vrij kamperen: 27 maal
Camping: 36 maal
Hotel / hut: 18 maal
Nachtbus: 1 maal
*) Alle prijzen zijn omgerekend naar euro's, hoewel die in 2000 nog niet bestonden.
Jan & Janny Eleveld
info@casamundo.net