Met de camper en de fiets door Turkije, Syrië, Jordanië, Egypte en Israël
Turkije
Bodrum
Tot de Turkse grens is alles nog gewoon, want in Italië en Griekenland
hadden we al eerder rondgereisd, alleen in een ander jaargetijde. Veel campings
zijn nu gesloten (in januari) en die wel open zijn daar staan we meestal
alleen. Omdat het 's nachts vaak tegen het vriespunt is hebben we veel profijt
van de elektriciteitsaansluitingen voor ons kacheltje. Dat proberen we ook
in koud Turks toeristenhotel, maar daar slaan helaas de stoppen door.
Het reizen door Turkije met eigen auto is vrij probleemloos. Vanwege de
sneeuwval in het binnenland volgen we zoveel mogelijk de kust. Door het
grotendeels ontbreken van snelwegen en vanwege het bergachtige landschap
is dat alleen aan te bevelen als je veel tijd hebt en veel wilt zien. We
doen er al 2 dagen over om Kusadasi te bereiken, maar dat komt ook doordat
we in Izmir de auto moeten laten repareren. In de omgeving van Kusadasi
maken we voor het eerst een fietstochtje. In Bodrum zijn we de enige gasten
op de camping. De eigenaar laat ons er gratis staan. Het vakantieleven is
er in een diepe winterslaap.
Fethiye
In Fethiye, aan de zuidkust van Turkije, hebben we onze eerste en voorlopig
ook laatste stranddag. Hier zien we voor het eerst een aantal overwinteraars
in campers en caravans. Onder andere Nederlanders die er al voor de 13e winter
komen. Vóór het vertrek heeft het wat geregend en daardoor
is de steile weg terug glad geworden. Een andere camper met voorwielaandrijving
kan slechts met hulp van een hele club mensen op de motorkap voldoende grip
op de weg krijgen om boven te komen.
Op de achtergrond de resten van een Romeins theater
Een paar dagen later, als we vanuit Antalya 100 km landinwaarts rijden
om een Romeinse stad te bezoeken, blijkt dat er veel sneeuw in Turkije kan
vallen. Tussen de ruines wonen mensen in hun huisjes en dat alles bedekt
met een pak sneeuw. We worden er gebracht door 3 bewoners van het dorp, die
we een lift gaven vanaf een plek waar nog geen sneeuw lag. De weg wordt zo
slecht en glibberig dat we zeker eerder terug zouden keren als we die mensen
niet naar hun dorp hadden willen brengen. Ze lopen op plastic schoenen, zonder
sokken.
Mozaïek van een vogel
In Anamur bezoeken we een andere Romeinse opgraving. We zijn de enige bezoekers
en kunnen daarom de gidsen moeilijk ontlopen. De gidsen maken zichzelf onmisbaar
door interessante mozaïeken e.d. te bedekken met zand of steentjes
en dit speciaal voor de bezoeker te onthullen. Zo konden wij deze vogel
te zien krijgen.
Kruisvaarderskasteel
Turkije heeft onvoorstelbare overblijfselen uit de Romeinse tijd en later.
Langs de kust zijn diverse kruisvaarderkastelen bewaard gebleven, waarvan
deze één van de mooiste is. Ook hier is het moeilijk om aan
de gidsen te ontsnappen.
Veel dokters in Antakya
In Turkije bestaat in sommige steden de gewoonte om als beroepsgroep allemaal
in dezelfde wijk of straat te gaan zitten. Zo troffen wij in deze straat
in het verre Antakya tientallen dokters aan. Antakya is de poort naar de
de Arabische landen. Er zijn veel handelaren, er zijn goede hotels en er
is een wereldberoemd museum met een schat aan Romeinse mozaïeken die
in de omgeving zijn gevonden. Onze laatste overnachting in Turkije is er
een met sneeuw, die in de loop van de ochtend gelukkig weer wegdooit.